“Tani drań” - Wiesław Michnikowski w rozmowie z Marcinem Michnikowskim < PBP w Sieradzu

Powiatowa Biblioteka Publiczna w Sieradzu
im. Władysława Broniewskiego

Gdy rozpoczyna się od palenia książek, to skończy się na paleniu ludzi.
Heinrich Heine

“Tani drań” - Wiesław Michnikowski w rozmowie z Marcinem Michnikowskim

“Tani drań” - Wiesław Michnikowski w rozmowie z Marcinem Michnikowskim -

W jednej z piosenek Wiesław Michnikowski śpiewał: "Widząc mych oczu wyraz niewinny, nikt z państwa nie przypuszcza, że jestem inny, całkiem inny, wulkan sił we mnie wre, coś mnie gnębi coś tu w głębi, kłębi się na dnie". Aktor rzadko opowiadał o swoim życiu i sprawach prywatnych. Wreszcie na długi wywiad i wspomnienia namówił go syn Marcin. Książka "Tani drań" to zapis tej rozmowy. Wiesław Michnikowski urodził się w 1922 roku, więc lata jego młodości przypadły na okres wojny i okupacji. Jako rodowity warszawianin z bólem wspomina bombardowania, łapanki na ulicach i powstanie z 1944 r. Ponieważ Niemcy zlikwidowali gimnazjum, do którego uczęszczał, przeniósł się do Państwowej Szkoły Technicznej. W ten sposób uzyskał dyplom technika budowy samochodów. Przez pewien czas pracował w warsztacie samochodowym. Potem los rzucił go do Lublina. Tam rozpoczął naukę w Szkole Dramatycznej i pracę w Teatrze Miejskim. W latach pięćdziesiątych na stałe wrócił do Warszawy. Tu rozpoczęła się jego przygoda z kabaretami. Wiesław Michnikowski był gwiazdą kabaretów Wagabunda, Kabaret Starszych Panów, Dudek. Widzowie pamiętają mistrzowskie wykonania piosenek "Addio pomidory", "Tanie dranie", "Wesołe jest życie staruszka", "Dziś kąpiesz się nie dla mnie", "Inwokacja" (Bez Ciebie jestem tak smutny, jak kondukt w deszczu pod wiatr"), "Jeżeli kochać to nie indywidualnie". Artysta przyznał, że na początku piosenka "Addio pomidory" nie przypadła mu do gustu. Nie wiedział, w jaki sposób ją zinterpretować. Przez dziesięć wieczorów szukał odpowiedniego podejścia do piosenki. W końcu wymyślił, że będzie ją śpiewać ubrany w zniszczony paltocik. Ten pomysł zaakceptowali Jeremi Przybora i Jerzy Wasowski. W kabarecie Dudek legendarnym stał się skecz "Sęk" wykonywany przez Edwarda Dziewońskiego i Wiesława Michnikowskiego. Aktor wspomina, jak w 1963 r. otrzymał od redakcji miesięcznika "Żyjmy dłużej" tytuł docenta za działania prozdrowotne, m. in. za propagowanie "pomidorów w witaminy przebogate". W książce są opisane liczne anegdoty teatralne. Czytelnik dowie też, dlaczego aktor pracował jako spiker telewizyjny, czemu zgodził się zagrać "kobiecą" rolę w "Seksmisji", czemu użyczył swojego głosu postaci z bajki o Smerfach.

Aktorstwo Wiesław Michnikowski porównuje do gry w tenisa: "piękne, finezyjne odbijanie piłeczki, ciągłe doskonalenie i sprawdzanie siebie" (s. 248).
Wiesław Michnikowski dla swojej narzeczone napisał wiersz zaczynający się od słów: "Kocham Cię, gdy mówisz, że jestem komiczny.." (s. 249).

Aktor zmarł 29 września 2017 r.

książki, multimedia - wszystko w jednym miejscu!
+ nowości
+ zaawansowane
+ wszystkie katalogi

Biuletyn Informacji Publicznej, © 2017 Powiatowa Biblioteka Publiczna w Sieradzu